สักวัน...จะก้าวย่างอย่างเต็มภาคภูมิ

หายไปนาน(อีกเเช่นเคย)......
วันนี้กลับมาก็ไม่มีอะไรจะเล่าเลย  นึกไม่ออก
แต่ช่วงนี้รู้สึกยังไงก็ไม่รู้  จะว่าเฉยๆก็ใช่
จะว่าเครียดก็ใช่ จะว่าเฮฮาก็ใช่่.....แล้วไงกันล่ะเนี้ย  .......ชีวิต 555+

โรงเรียนเพลงสอบกลางภาคช้าที่สุดเท่าที่รู้มาเลย เพราะรอนักเรียน รด.
(คืิอว่า โรงเรียนเพลง  จะเรียน รด. กันทุกวันรวดเดียว 1 เดือน ให้จบเลยในแต่ละปี)
ก็เลยได้สอบช้า.........
ตอนนี้คะแนนก็ออกแล้วบางวิชา    เป็นที่น่าตกใจมากค่ะ
คือ บางคนอาจจะทราบว่า ตอน ม.4  เพลงทำวิชาฟิสิกส์ได้ห่วยมาก
ต่ำต้อยติดดินอย่างแรงเลยค่ะ   แต่พอขึ้น ม.5 มา
ผลการเรียนกลับก้าวกระโดดดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อเลย
ตอนสอบกลางภาคครั้งแรกตอนม.4 ได้ 8 เต็ม 30
แต่ตอนนี้ ...............
....................................
........................................ได้ 24 เต็ม 30 ค่ะ
(***ปีนี้เกณฑ์ผ่านที่ 21 คะแนน)
พอได้ฟังคะแนน แทบกระโดดเลย
อยากตะโกนว่า "กูผ่านฟิสิกส์แล้วโว้ยยยย" เหอๆๆๆๆ

ช่วงนี้ก็เริ่มมีกิจกรรมกีฬาสีแล้วค่ะ .......จัดงานจริงๆในเทอมหน้า
แต่เริ่มร่นคาบ ซ้อมกิจกรรมกันแล้ว  ที่น่าเบื่อก็คือ.............
..............เพื่อนค่ะ
ด้วยความหวังดีของเรา เลยเตือนเขา  
แต่เขาเข้าใจว่าเราเก็บเอาเป็นอารมณ์ไปด่าว่าเขา
ทั้งที่จริงๆแล้ว เพลงไม่ได้คิดอะไรเลย แค่ไม่อยากให้ทะเลาะ ด่าว่ากันเท่านั้นเอง
จะอธิบายว่าเจตนาของเราคืออะไรก็ไม่ฟัง
ก็รู้ว่าทุกคนเหนื่อย  แต่ทำไมไม่ฟังกันบ้าง ทำไมต้องใช้อารมณ์
ทำไมไม่ใช้เหตุผลคุยกัน......
ในเมื่อเป็นอย่างนี้......ก็จะไม่พูดไม่เตือนอีก
เรื่องจบก็จบไป แต่ความรู้สึกที่เสียไปก็คงจะเอากลับคืนมาไม่ได้นะ....เธอ



จบๆ...
ไม่เครียดๆ....


ไปถักหมี+อ่านหนังสือดีกว่า^^