สักวัน...จะก้าวย่างอย่างเต็มภาคภูมิ

เมื่อใดที่ท้อถอย ขอจงกลับมาอ่าน entry นี้
ปล.เอนทรีนี้ขอสร้างไว้ เพื่อเตือนตัวเองค่ะ

--------------------------------------------------
อย่างไรก็ตาม ....
วันนี้ขอกลับมารวบรวมแรงกำลังใจแห่งอนาคตข้างหน้าของตัวเอง
"ตามหาและไขว่คว้ามาให้จงได้"





ขออนุญาตพี่หมอวชิรพยาบาลมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ
ที่มา : http://www.opengowncamp.com/gallery.html







"วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฏเกล้า"

...หนทางข้างหน้ายังว่างเปล่า...
...แดดจะเผา ผิวผ่อง เจ้าหมองไหม้...
...ทางข้างหน้า มีหุบเหว มีเปลวไฟ...
...หากอ่อนแอ จะก้าวไป อย่างไรกัน...

"ความลำบากที่ทานทน จะหลอมคนให้ทนทาน
ความสบายที่ยาวนาน จะรอนราญความเป็นคน"


ดูรูปพวกนี้แล้ว มีกำลังใจขึ้นมายังไงก็ไม่รู้
อ่านกลอนพวกนี้แล้ว มีแรงลุกขึ้นสู้อย่างบอกไม่ถูก
ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร
จะทำได้หรือไม่ไ้ด้ ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ขอเพียงเราได้ทำมันอย่างสุดกำลังเป็นพอ









ถึงเวลาเริ่มต้นเสียที........




----------------------------------------------

-edit-
ขอแสดงความยินดีกับเพื่อนชายทุกคนที่สอบติดเตรียมทหารรอบแรก
เข้าไปดูรายชื่อแล้วตื่นเต้นแทน ยินดีด้วยจากใจจริง เห็นความตั้งใจที่มีตลอดมา
สมแล้วกับที่พยายามมาตลอดเกือบ 2 ปี


"กูจะมีเพื่อนเป็นร้อยแล้วเว้ย 555+"